Sanktuarium, Wadowice, Karmelici Bosi, Wadowice Sanktuarium
... Jak za lat młodzieńczych, chłopięcych wędruje w duchu do tego miejsca szczególnego kultu Matki Bożej Szkaplerznej, które wywierało tak wielki wpływ na duchowość Ziemi Wadowickiej ...
Jan Paweł II
Wadowice 16 VI 1999 r.
więcej cytatów
Cele, czyli pokoje mieszkalne zakonników, zajmują południowe skrzydło klasztoru. W przedłużeniu kościoła, nad magazynem zakrystyjnym mieści się chór zakonny, w którym zakonnicy zbierają się na wspólną modlitwę. Fundatorami ołtarza w chórze, pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa, byli Józef i Maria Szafrańscy z Frydrychowic (1900).
Figura św. Józefa, zewnętrzny wyraz czci i kultu dla Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny stała się punktem centralnym przyklasztornego parku. Wstawiennictwu św. Józefa u Boga przypisywano powstanie klasztoru, który służył wielu mieszkańcom miasta i okolicy. Figura ta poświęcona została 16 lipca 1900 roku. Wykonaniem i postawieniem posągu zajął się dwunastoosobowy komitet z Aleksandrem Zembatym na czele. Prace kamieniarskie, łącznie z wyrzeźbieniem figury, wykonał Wojciech Filek (1858-1914), majster kamieniarski z Wadowic. Statua św. Józefa została wyrzeźbiona w białym piaskowcu. W połowie lat siedemdziesiątych posąg pomalowano, a w roku 1999 zakonserwowano i ponownie pomalowano. W roku 1904 wokół figury zostały posadzone ozdobne drzewa. Z czasem na terenie parku powstała dróżka procesyjna, okalająca figurę św. Józefa.
Od 1992 roku podążających do klasztoru u wejścia na plac kościelny wita posąg św. Rafała Kalinowskiego, wyrzeźbiony w kamieniu przez brata Kazimierza Szczecinę, karmelitę bosego. Nie zdominował on jednak placu. Nad górka i nad miastem czuwa sw. Józef, natomiast sw. Rafał, gestem uniesionej ręki, błogosławi przybyłych na wadowicka "górkę" pielgrzymów.