Sanktuarium, Wadowice, Karmelici Bosi, Wadowice Sanktuarium
Sanktuarium, Wadowice, Karmelici Bosi, Wadowice Sanktuarium
... Jak za lat młodzieńczych, chłopięcych wędruje w duchu do tego miejsca szczególnego kultu Matki Bożej Szkaplerznej, które wywierało tak wielki wpływ na duchowość Ziemi Wadowickiej ...Jan Paweł II
Wadowice 16 VI 1999 r.
więcej cytatów
zewnętrznym. Neoromański, trzynawowy kościół, o wymiarach zewnętrznych 17x28m, jest zwrócony ku południowemu wschodowi.
Wielki ołtarz wykonano z drzewa limbowego. Jego środkową niszę wypełnia obraz św. Józefa (1,30 m x 2,75 m), boczne zaś drewniane figury św. Jana od Krzyża i św. Teresy od Jezusa, a nad nimi mniejsze figury świętych karmelitańskich Magdaleny de Pazzi i Bertolda.
W ołtarzu lewej nawy znajduje się obraz Matki Bożej Szkaplerznej, kopia znanego obrazu Freina, po jego bokach figury Joanny z Tuluzy i Szymona Stocka, świętych karmelitańskich.
Ołtarz prawej nawy do roku 1983 był poświęcony Dzieciątku Jezus. W tym roku figurę Dzieciątka zastąpiono obrazem bł. Rafała Kalinowskiego (malował Karol Pustelnik). W listopadzie 1998 roku obraz ten zastąpił inny, namalowany przez karmelitankę bosą z Katowic. Wcześniej na ołtarz wróciła figura Dzieciątka Jezus. Po bokach znajdują się figury błogosławionych karmelitańskich: Marii od Wcielenia i Jana Soretha. W konfesjonale obok tego ołtarza spowiadał św. Rafał Kalinowski.
W 1930 r. w tylnej części prawej nawy zbudowano ołtarz - kanonizowanej w roku 1927 - św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Pod mensą tego ołtarza w roku następnym umieszczono woskową figurę Świętej, zakupioną we Włoszech. Po bokach św. Teresy znajdują się dwaj aniołowie.
Z inicjatywy generała Bijaka w kruchcie, pod krzyżem, umieszczono tablicę z napisem: "Dusze żołnierzy Ziemi Wadowickiej i Tarnowskiej, poległych w wojnie światowej, zmarłych w niewoli, z dala od Ojczyzny, modlitwom pobożnym poleca były dowódca i towarzysz niedoli. 1924".
Najpoważniejsze prace remontowe w kościele przeprowadzono w latach 1981-1982, w ramach przygotowań do oczekiwanej beatyfikacji o. Rafała Kalinowskiego. Położono wówczas na dawną, nową posadzkę (również w zakrystii i przedsionku łączącym zakrystię z kościołem), dębowe ławki (dzięki zmianie uzyskano więcej miejsc do siedzenia), wymieniono przewody elektryczne oraz pomalowano cały kościół, usuwając niezbyt udaną dawną polichromię. Już wcześniej dzwony otrzymały napęd elektryczny. W roku 1994 wymieniono dachówkę, a w roku 1998 osuszono fundamenty kościoła.
W okresie kataklizmu obu wojen światowych w najbardziej dramatyczny sposób uczestniczyły w nim dzwony. Najstarszy z nich, odlany w 1892 roku, w kaplicy przy ul. Zatorskiej służył jako sygnaturka, w nowym klasztorze jest dzwonkiem domowym, zwołującym zakonników na modlitwę i inne akty życia wspólnego. Trzy dzwony dla kościoła zakupiono w 1899 roku. Nosiły one imiona: Dzieciątko Jezus (180 kg), Maryja (400 kg) i Józef (629 kg). W latach 1916 i 1917 zostały kolejno zarekwirowane na cele wojskowe. W 1924 roku zastąpiono je nowymi, odlanymi przez firmę Karola Schwabe z Białej, o zbliżonej wielkości: Józef (625 kg), Matka Boża (400 kg), Dobry Pasterz (190,5 kg) i Terenia (100 kg). W lutym 1942 roku, podczas kolejnej wojny światowej, trzy największe podzieliły los swoich poprzedników. Po dziesięciu latach (1952) na wieżę klasztorną wciągnięto trzeci komplet dzwonów, odlanych przez firmę Felczyńskich z Przemyśla. Poświęcił je abp Eugeniusz Baziak 4 maja. Otrzymały imiona: Rafał, Maryja, Józef. W czasie wojny zostały doszczętnie zniszczone, a zachował się tylko fragment z kilkoma słowami pierwszej zwrotki hymnu z nieszporów uroczystości św. Józefa (19 marca) w języku łacińskim: Te, Joseph, celebrent agmina caelitum, / Te cuncti resonent Christiadum chori, / Qui clarus meritis, junctus es inclytae / Casto foedre Virgini (w przekładzie polskim: "Józefie, niech Ciebie sławi całe niebo / I świata mieszkańcy składają Ci hołdy, / Bo Ty zasłużyłeś, aby czysty węzeł / Połączył Ciebie z Maryją"). W trzecim zestawie największy dzwon otrzymał imię "Józef-Rafał", co potwierdzają płaskorzeźby św. Józefa i o. Rafała oraz teksty umieszczone na kloszu: "Duszo moja, niech pieśń twoja / głosi Józefowi cześć". I drugi: "1835-1907. 45-lecie zgonu Sługi Bożego O. Rafała Kalinowskiego - Przeora 00. Karmelitów Bosych w Wadowicach. R.P. 1952". Warto tutaj zaznaczyć, że inicjatorem zakupu tego kompletu dzwonów był o. Józef Prus, który na wiosnę 1951 r. został przeorem klasztoru w Wadowicach. Na początku maja 1953 roku z przykrością musiał się zgodzić, na żądanie władz państwowych, aby klasztorne dzwony dzwoniły na pogrzeb Stalina. Polecił jednak klerykom, aby nie dzwonili największym dzwonem - "Józefem". Obecnie na wieży wisi już kolejny zestaw dzwonów.
Do 1971 roku służyły w kościele organy firmy Riegera. Podczas pierwszej wojny światowej przednie, cynowe, piszczałki zostały zabrane na cele wojskowe. Nowe organy zbudowała firma Kamińskiego z Warszawy.
W 2004 r., za przeorstwa o. Sylwana Zielińskiego, przed uroczystością nadania papieskiego pierścienia św. Józefowi, patronowi świątyni, dokonano ponownego odrestaurowania całego kościoła i klasztoru.
Po malowaniu, obok ołtarza Matki Bożej Szkaplerznej, umieszczono nową tablicę z cytatem Ojca Świętego Jana Pawła II, upamiętniającą przyjęcie przez niego szkaplerza karmelitańskiego przy tym właśnie ołtarzu.
Na ścianach nawy głównej kościoła została wykonana nowa polichromia przedstawiająca obrazy świętych, błogosławionych i sług Bożych Karmelu oraz osób, które głęboko żyły duchowością Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny, a które były związane z wadowicką "górką".
Po prawej stronie, od wejścia do sanktuarium, a zaczynając od prezbiterium, znajdują się:
Św. Szymon Stock - urodził się prawdopodobnie pod koniec XII w. w Anglii. Według tradycji był pustelnikiem i prowadził życie niezwykle umartwione i rozmodlone. Po przybyciu Karmelitów do Anglii wstąpił do Zakonu. W 1251 r., kiedy był jego przełożonym generalnym, miał objawienie Matki Bożej z Góry Karmel i zapoczątkował znane dziś w całym Kościele nabożeństwo szkaplerzne. Jemu też przypisuje się autorstwo pieśni do Matki Bożej Flos Carmeli. Zmarł w Bordeaux we Francji, tam też w XV w. pojawił się jego kult. Czczono go ze względu na wielką świętość życia i wyjątkowe nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny. W całym Zakonie jego kult przyjął się w 1654 r.
Św. Rafał Kalinowski - Józef Kalinowski urodził się 1 września 1835 r. w Wilnie. Otrzymał staranne wychowanie i wykształcenie i został inżynierem wojskowym. Po wybuchu powstania styczniowego przyłączył się do walczących i był jednym z przywódców. Pochwycony przez Rosjan, został zesłany w r. 1864 na dziesięć lat przymusowych robót na Syberii. Po odzyskaniu wolności był wychowawcą błogosławionego Augusta Czartoryskiego. W r. 1877 wstąpił do Zakonu Karmelitów Bosych i otrzymał imię Rafała od św. Józefa. Święcenia kapłańskie przyjął w 1882 r. w Czernej koło Krakowa. Odznaczał się wielką gorliwością w życiu zakonnym i kapłańskim; niestrudzenie oddawał się posłudze sakramentu pokuty i kierownictwu duchowemu. Odnowił Zakon Karmelitów w Polsce. Zmarł w Wadowicach 15 listopada 1907 r. W r. 1983 papież Jan Paweł II zaliczył go w poczet błogosławionych, a w 1991 ogłosił go świętym. Więcej informacji w linku: Sanktuarium -> Święci wyniesieni na ołtarze -> sw. Rafal Kalinowski
Św. Teresa z Los Andes - Juana Fernández Solar urodziła się w Santiago w Chile 13 lipca 1900 r. Od dzieciństwa była zafascynowana osobą Chrystusa i głęboko przeżywała duchową łączność z Nim. Odznaczała się wielkim nabożeństwem do Najświętszej Maryi Panny, a także prostotą, miłością bliźniego i radością życia. W 1919 r. wstąpiła do klasztoru Karmelitanek Bosych w Los Andes i przyjęła imię Teresy od Jezusa. Zmarła na tyfus 12 kwietnia następnego roku, po złożeniu ślubów zakonnych. W 1987 r. papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną i przedstawił jako wzór dla młodzieży. Ten sam papież kanonizował ją w r. 1993. Jest ona pierwszym kwiatem świętości narodu chilijskiego i Zakonu Karmelitańskiego w Ameryce Łacińskiej.
Bł. Cyriak Chavara - urodził się w Kerala w Indiach 10 lutego 1805 r. W 24 r. życia przyjął święcenia kapłańskie. Założył Zgromadzenie Karmelitów Maryi Niepokalanej, w którym złożył śluby zakonne i przyjął imię Cyriaka Eliasza od św. Rodziny. Mianowany wikariuszem generalnym Kościoła Syro-Malabarskiego wytrwale pracował nad jego odnową i skutecznie bronił jedności. Był także współzałożycielem Zgromadzenia Sióstr Matki Karmelu. Nade wszystko odznaczał się głębią modlitwy, pobożnością eucharystyczną i nabożeństwem do Niepokalanej Dziewicy Maryi. Zmarł 3 stycznia 1871 r. w Koonammavu. Beatyfikował go w r. 1986 papież Jan Paweł II.
Św. Teresa Małgorzata Redi - Anna Maria Rei urodziła się w Arezzo we Włoszech 15 lipca 1747 r. Pochodziła ze szlachetnego i głęboko pobożnego rodu. W 1764 r. wstąpiła do Karmelitanek Bosych we Florencji i otrzymała imię Teresy Małgorzaty od Najświętszego Serca Jezusa. Bóg obdarzył ją szczególnym mistycznym doświadczeniem słów św. Jana Apostoła "Bóg jest miłością". Czuła się powołana do życia ukrytego, realizowanego na drodze miłości i ofiary z siebie. Prędko doszła do wielkiej świętości, co potwierdziła heroiczną miłością względem sióstr. Zmarła we Florencji 7 marca 1770 r., mając 23 lata. Papież Pius XI ogłosił ją świętą w r. 1934.
Bł. Dionizy i Redempt - Piotr Berthelot urodził się 12 grudnia 1600 r. w Honfleur we Francji. Był geografem i nawigatorem królów Francji i Portugalii. W 1635 r. został karmelitom bosym w Goa w Indiach i przyjął zakonne imię Dionizego od Narodzenia. Święcenia kapłańskie otrzymał w r. 1638. Tomasz Rodriguez da Cunha urodził się w 1598 r. w Pfaredes w Portugalii. W młodym wieku wyjechał do Indii Wschodnich, gdzie pełnił służbę wojskową. Wstąpił do Karmelu w Goa i otrzymał imię Redempta od Krzyża. Jako brat zakonny złożył śluby w 1615 r. Wysłani z poselstwem do sułtana Sumatry, zostali uwięzieni i poddani torturom. Obaj okazali nieustraszoną stałość w wierze katolickiej, za co 29 listopada 1638 r. ponieśli chwalebne męczeństwo. Beatyfikował ich papież Leon XIII w r. 1900.
Bł. Elżbieta od Trójcy Świętej - Elżbieta Catez urodziła się 18 lipca 1880 r. w Avor we Francji. W r. 1900 wstąpiła do klasztoru Karmelitanek Bosych w Dijon. Przyjęła imię zakonne Elżbiety od Trójcy Przenajświętszej. Była prawdziwą czcicielką Boga "w Duchu i prawdzie". Wśród cierpień wewnętrznych i chorób żyła "ku chwale majestatu" Trójcy Świętej obecnej w jej duszy. W tajemnicy zamieszkiwania Boga w duszy znalazła swoje "niebo na ziemi" i w ten sposób przeżywała swe posłannictwo w Kościele. Do ojczyzny "światła, miłości i życia" odeszła 9 listopada 1906 r., w wieku 26 lat. Beatyfikował ją papież Jan Paweł II w r. 1984.
Sł. Boży Franciszek Powiertowski - aktualnie prowadzony jest proces beatyfikacyjny.
Sł. Boża Teresa Marchocka - aktualnie prowadzony jest proces beatyfikacyjny.
Jan Paweł II - papież, wielki czciciel Matki Bożej Szkaplerznej. Szkaplerz karmelitański przyjął w kościele karmelitów bosych w Wadowicach.
Natomiast po lewej stronie widnieją obrazy przedstawiające:
Prorok Eliasz - jest ukazany w Piśmie świętym jako człowiek całkowicie oddany Bogu. Żył w obecności Bożej, rozpalony gorliwością o chwałę Pana Zastępów. Bronił Jego praw na Górze Karmel w czasie słynnego sporu między wyznawcami Jedynego Boga a sługami Baala. Na Horebie został obdarzony głębokim przeżyciem obecności Boga. Bracia Najświętszej Maryi Panny, którzy w XII w. rozpoczęli życie pustelnicze na Górze Karmel, nawiązali do postaci św. Eliasza i starali się naśladować jego życie., zwłaszcza modlitewne trwanie w obecności Boga.
Bł. Alfons M. Mazurek - Więcej informacji w podstronie: Sanktuarium -> Święci wyniesieni na ołtarze -> św. Rafał Kalinowski
Św. Teresa Benedykta od Krzyża - Edyta Stein, najmłodsza z 11 dzieci głęboko wierzącej rodziny żydowskiej, urodziła się we Wrocławiu 12 października 1891 r. W r. 1911 rozpoczęła studia uniwersyteckie we Wrocławiu, kontynuując je następnie w Getyndze u znanego filozofa Edmunda Husserla. Podczas pierwszej wojny światowej podjęła ochotniczą służbę w szpitalu wojskowym dla zakaźnie chorych. Była zawsze pełna dobroci, opanowana i gotowa do niesienia pomocy. W roku 1916 rozpoczęła działalność dydaktyczną. Straciwszy wcześnie wiarę, szczerze szukała prawdy i znalazła ją w Kościele katolickim. W r. 1922 przyjęła chrzest i sakrament bierzmowania. Mając czterdzieści dwa lata wstąpiła do Karmelu w Kolonii i otrzymała imię Teresy Benedykty od Krzyża. Od chwili nawrócenia była przeświadczona, że jej życie będzie naznaczone krzyżem. Ze względu na prześladowania hitlerowskie przeniosła się do klasztoru w Echt w Holandii. Tam została aresztowana, wywieziona do Oświęcimia i zagazowana 9 sierpnia 1942 r. W r. 1987 papież Jan Paweł II zaliczył ją w poczet błogosławionych, 11 października 1998 r. ogłosił ją świętą, zaś 1 października 1999 - współpatronką Europy.
Bł. Franciszek Palau y Quer - urodził się w Aytona koło Lérida w Hiszpanii 29 grudnia 1811 r. W latach 1828-1832 odbył studia teologiczne. Odkrywszy w sobie powołanie do życia zakonnego, wstąpił do Karmelu i w 1833 r., w trudnym dla Kościoła hiszpańskiego czasie prześladowań, złożył śluby zakonne, z gotowością na męczeństwo. W r. 1835 opuścił wraz ze swymi współbraćmi podpalony przez rewolucjonistów klasztor i już do niego nie powrócił. Święcenia kapłańskie otrzymał w r. 1836. Wiernie oddawał się modlitwie i okresowemu życiu pustelniczemu, a także dziełom apostolskim, zwłaszcza kierownictwu duchowemu. Bóg obdarzył go szczególnym umiłowaniem tajemnicy Kościoła, dla którego niestrudzenie pracował głosząc misje ludowe, zakładając "Szkołę cnoty" i szerząc nabożeństwo do Maryi. Założył także kilka rodzin zakonnych: Siostry Karmelu Misyjnego, Kongregację Sióstr Karmelitanek Misjonarek i Kongregację Karmelitanek Misjonarek św. Teresy. Zmarł w Tarragonie 20 marca 1872 r. Papież Jan Paweł II beatyfikował go w r. 1988.
Św. Maria Maravillas od Jezusa - Maria Maravillas Pidal urodziła się w Madrycie 4 listopada 1891 r. Wstąpiła do klasztoru Karmelitanek Bosych w El Escorial koło Madrytu w 1919 r. W r. 1924, przynaglona Bożym natchnieniem, założyła klasztor w Cerro de Los Angeles, obok pomnika Najświętszego Serca Jezusa. Potem powstały kolejne fundacje: dziewięć w Hiszpanii i jedna w Indiach. Dawała w swoim życiu prymat przede wszystkim modlitwie i umartwieniu. Pałała wielką gorliwością o chwałę Boga i zbawienie dusz. Żyjąc w prawdziwym ubóstwie, wspomagała z klauzurowego odosobnienia potrzebujących, organizując dla nich posługę duszpasterską, pomoc socjalną i charytatywną. W sposób szczególny przychodziła z pomocą swojemu Zakonowi, kapłanom i różnym zgromadzeniom zakonnym. Zmarła 11 grudnia 1974 r. w klasztorze w La Aldehuela. Beatyfikował ją papież Jan Paweł II 10 maja 1998 r., a ten sam papież kanonizował w 2004 r.
Bł. Męczennicy Rewolucji Francuskiej - Pod koniec 1791 r. rozpoczęto aresztowania kapłanów i zakonników, w tym również karmelitów, którzy nie złożyli przysięgi. W r. 1791 w Lyonie zamordowano dwóch ojców i dwóch braci, w 1792 w La Rochelle z innymi licznymi zakonnikami zginęło 10 ojców, w 1793 został ścięty przeor klasztoru w Carpentras, w roku następnym z wyroku trybunatu rewolucyjnego w Amiens zgilotynowano o. Firmina od Narodzenia i w Arras dwóch innych ojców. Z całą pewnością nie jest to lista pełna. Wielu z uwięzionych kapłanów dało dowody braterskiej miłości i poddania się woli Bożej w chwili najcięższej próby. Trzech z nich: o. Jan Chrzciciel Duverneuil, o. Michał Ludwik Brulard i o. Jakub Gagnot byli karmelitami bosymi. Dołączyli oni do 15 karmelitanek z Compiegne zgilotynowanych 17 lipca 1794 r. za wierność swojemu powołaniu zakonnemu, a beatyfikowanych 13 maja 1906 r. Beatyfikacji Jana Chrzciciela Souzy i 63 towarzyszy, w tym także wspomnianych trzech karmelitów bosych, dokonał Jan Paweł II 1 października 1995 r. w Rzymie.
Sł. Boża Teresa Kierocińska - "Matka Zagłębia" przyszła na świat 14 czerwca 1885 r. w Wiedniu jako 7 dziecko. Wychowana w tradycji religijnej, w okresie szkoły podstawowej jeszcze bardziej przylgnęła do wiary katolickiej. Znajdowała czas na modlitwę osobistą, lekturę książek religijnych, a także na uczestniczenie we Mszy św. i nabożeństwach liturgicznych. Miała zwyczaj wstępować do kościoła na chwilę modlitwy przed udaniem się do szkoły i po zakończeniu lekcji. Teresa Janina już od najmłodszych lat pragnęła zostać zakonnicą, jednak jej decyzja obrania takiego powołania, nie była zadawalająca dla jej ojca. Janina mimo niepowodzeń nie ustawała na drodze modlitwy. W 1909 r., w czasie spotkania z ojcem Anzelmem Gądkiem, poznała duchowość karmelitańską i rozpoznała swoje powołanie. Wstąpiła do Świeckiego Karmelu w Krakowie przyjmując imię Teresy. Po śmierci ojca w 1921 r., po śmierci ojca, a otrzymaniu błogosławieństwa od matki, wstąpiła do nowo założonego Zgromadzenia. 31 grudnia 1921 wraz z 5 innymi siostrami przyjęła habit. Zmarła w 1946 r. Teresa Kierocińska jest współzałożycielką Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Aktualnie prowadzony jest proces beatyfikacyjny.
Sł. Boży Anzelm Gądek - Aktualnie prowadzony jest proces beatyfikacyjny. Biografia jest umieszczona w podstronie: Sanktuarium -> Święci wyniesieni na ołtarze -> Sł. Boży Anzelm Gądek
Sł. Boża Kunegunda Siwiec - urodziła się w prostej góralskiej rodzinie 28 maja 1876 r. jako 9 z 10 dzieci Jana i Wiktorii w Stryszawie. Rodzina odznaczała się wielkim szacunkiem dla Boga i ludźmi. Kundusia do 21 roku życia była zwykłą, młodą dziewczyną. W 1896 r., po misjach wygłoszonych przez redemptorystę Bernarda Łubieńskiego, zaszła w niej poważna zmiana. Postanowiła podporządkować się woli Bożej jeszcze bardziej. W 1923 r. wstąpiła do Świeckiego Zakonu Karmelitańskiego. W jej życiu nie było nic z nadzwyczajności, tylko wierność Łasce Bożej i czujność na Boże polecenia. W tej prostej kobiecie wszyscy, którzy się z nią zetknęli, wyczuwali głębokie życie wewnętrzne. W 1942 r. Kundusia rozmawiała na temat spowiedzi z jedną z sióstr zmartwychwstanek. Siostra tłumaczyła jej, że stałemu spowiednikowi należy nie tylko wyznawać przewinienia, ale też przedstawiać trudności wewnętrzne jak i oświecenia Boże. Kundusia wyznała, że po Komunii św. słyszy głos Pana Jezusa przemawiającego do niej. Ponieważ Kundusia umiała się tylko podpisać, więc jej spowiednik zaczął robić notatki z jej wypowiedzi - relacji z rozmów z Panem Jezusem, Matką Bożą, Świętą Teresą Wielką, św. Józefem. Od października 1948 r. rozpoczął się okres cierpień, który trwał 7 lat, aż do śmierci. Nie skarżyła się jednak, starała się być pogodna, swe cierpienia ofiarowywała Bogu za grzeszników. Umarła 27 czerwca 1955 r. w opinii osoby zjednoczonej z Bogiem. Aktualnie prowadzony jest proces beatyfikacyjny.
o. Rudolf Warzecha - biografia jest umieszczona w podstronie: Sanktuarium -> Święci wyniesieni na ołtarze -> o. Rudolf Warzecha
